Thursday 25 August 2016

সাগৰ ভালপোৱা ছোৱালীজনী (২)


সাগৰৰ ওপৰত তাইৰ বিৰাতেই খং দেউতাকক লৈ গ'ল আৰু ঘূৰাই নিদিলে। আজিকালি সাগৰৰ বুকুত মুকুতাৰ সলনি তাই দেউতাকক বিচাৰি ফুৰে জানোচা বিচাৰি পাইয়ে। নাই নাপায় বিচাৰি তাৰ সলনি সাগৰৰ ঢৌবোৰে তাইক গালে মুখে কোবাই থৈহে যায় যেন দেউতাকক বিচৰা কাৰণে সাগৰখনে ভাল পোৱা নাই। কিন্তু মাজে মাজে দেউতাক আহে বগা দীঘল মাছটোৰ পিঠিত উঠি যিটো তাইৰ আটাইতকৈ ভাল লগা মাছ। তাইৰ ইমান মন যায় দেউতাকৰ কোলাত উঠিবলৈ। আগতে তাইক দেউতাকে একোলা ন'ললে কিবা ভালেই নালাগে এতিয়া যে কিমান দিন হ'ল দেউতাকক লগ পোৱা নাই আৰু নাপাইয়ো চাগে।


সেইয়া দেউতাক আহিছে আৰু তাইক হাত বাউল দি মাতি আছে। তাই যাব আৰু দেউতাকক লৈ আহিব সাগৰৰ মাজৰ পৰা কিন্তু তাই যাব পৰা নাই দেখোন, তাই যিমান পাৰে দেউতাকৰ ওচৰলৈ যাব বিচাৰিছে সিমানেই কিহবাই টানি ধৰিছে। টনা আজোৰা কৰি থাকোতে হঠাৎ তাইৰ চকুদুটা মেল খাই গ'ল আৰু দেখিলে মাকে জোৰকে তাইক সাবতি ধৰি শুই আছে। মানে এইটোও সপোনেই! তাইৰ চিঞঁৰি চিঞঁৰি কান্দি দিবৰ মন গ'ল।


কিয় তাইক আমনি কৰি জোকাই থাকে সাগৰখনে আগতে মুকুতাবিলাক দেখুৱাই এতিয়া দেউতাকক দেখুৱাই মাতি থাকে। আইতাকক তাই কৈছে বদমাছ সাগৰখনৰ কথা আইতাকে কৈছে এতিয়া বোলে তাইৰ দেউতাক আকাশত তৰা হৈ আছে। এতিয়াৰ পৰা দেউতাকলৈ মনত পৰিলে আকাশখনলৈ চালেই হ'ল। কিন্তু ইমানবোৰ তৰাৰ মাজৰপৰা দেউতাকক কেনেকৈ চিনিব? আটাইতকৈ বেছি জিলিকি থকা তৰাটিয়েই বোলে তাইৰ দেউতাক। আইতাকে কোৱাৰ পিছৰপৰাই তাই আকাশলৈ চাই দেউতাকৰ কথা মনত পৰিলেই। এনেকৈয়ে কণমানিজনী এদোপ দুদোপকৈ ডাঙৰ হৈ আহিছে মাক আইতাকৰ মৰমত। এতিয়া তাই অলপ বুজা হৈছে দেউতাকৰ কথা সুধি মাক আইতাকক আমনি নকৰে।


নিজৰ সপোনৰ পৃথিৱীত থকা ছোৱালীজনীক ঘৰৰ ওচৰৰে স্কুলখনতে মাকে নাম লগাই দিছে আৰু তাইৰ স্কুলত মতা নাম থ'লে 'সাগৰিকা'

Wednesday 24 August 2016

ফেচবুকৰ সাঁথৰ

ঘনশ্যাম মানে আমাৰ ঘন কাইটিৰ পুতেকে কাইটিক এইবাৰ এটা নতুন মোবাইল দিছে। আগৰটোত বোলে গান চান একো শুনিব নোৱাৰি, ফটোও উঠিব নোৱাৰি সেয়ে পুতেক এইবাৰ ঘৰলৈ আহোতে 'ইস্মাৰ্ট ফোন' নে কি সেইটো লৈ আহিছে। মোবাইলটো বোলে বৰ ভাল আঙুলিৰে অকল চুই দিলেই হ'ল মানে  আজিকালি ল'ৰা ছোৱালীবোৰে লৈ থকাৰ নিচিনা। সেইটোত বোলে ফেচবুক নে কি সেইখনো আছে মুঠতে এইবাৰ কথাই নাই আৰু কাইটিৰ। আমাৰ কাইটি আগতে ইস্মাৰ্ট আছিল নে নাই গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা নহয় কিন্তু এইবাৰ যে ইস্মাৰ্ট হ'বই সেইটো নিশ্চয়কৈ ক'ব পাৰি।

দিন হাজিৰা কৰা কাইটিৰ পুতেকৰ চাকৰিটো হোৱাৰ পিছত দিন ভাললৈ আহিছে। পুতেকৰ মতে দেউতাকে এতিয়া হাজিৰা কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই কিন্তু কাইটিয়ে অতীজৰে পৰা কৰি অহা কামটো এৰিব পৰা নাই। সেয়ে আগৰ নিচিনাকৈ ন'হলেও কেতিয়াবা ওলাই যায় দা খন হাততে লৈ। আচলতে কাইটিৰ এতিয়া পইচাৰ অভাৱ নাই পুতেকে মাহিলী কিবা এটা পঠোৱাৰ উপৰিও ঘৰ দুৱাৰো বেচ ধুনীয়া কৰিলে। কিন্তু এনেকৈ ওলাই গ'লে মানুহবিলাকক লগ পাই মনটোও ভাল লাগে আৰু কাইটিকো গাঁৱৰ মানুহে বিচাৰে। এতিয়া কথা হ'ল কেইদিনমানৰ পৰা কৈ আছে পুতেকক ভাল মোবাইল এটা লাগে আগৰটো বোলে বেয়া হৈছে। পুত্ৰইও দেউতাকৰ কথামতে অলপ দামী মোবাইল এটা লৈ আনিছে।

'মোবাইলটোৰ দেখোন একো বুটনেই নাই, কেনেকৈ কাম চলিব এইটোৰে' আচলতে এনেকুৱা মোবাইল বেলেগৰ হাততহে দেখিছে কিন্তু নিজেই আজিলৈকে চুই পোৱা নাই সেয়ে এনেকুৱা প্ৰশ্ন উঠাটো স্বাভাৱিক। বেলেগৰ হাতত দেখিলেও সেই একেটে প্ৰশ্নই মনলৈ আহি থাকে কাইটিৰ।পুতেকে কোৱা মতে অলপ সময় লাগিব শিকিবলৈ।

মোবাইলটো পাই হ'লে তেওঁৰ বৰ স্ফূৰ্টি, ফটো দুখনমানো উঠি ল'লে পুতেক আৰু ঘৈণীয়েকৰ লগত। ফটোকেইখন ধুনীয়া হৈছে কেমেৰাটো খুব ভাল, ঘৈণীয়েকক যে ইমান মৰম লাগিছে। এনেও সাদৰি মানে কাইটিৰ মানুহজনী মৰম লগাই, কাইটিয়ে ফটোখনত আজি আৰু অলপ ধুনীয়া দেখিলে। কাইটিকহে অলপ ক'লা ক'লা লাগিছে, লাগিবৰে কথা ৰ'দত কম কাম কৰে নেকি বেলেগে কোৱাৰ আগতে নিজেই গম পালে ফটো চাই।হ'লেও সাদৰিজনীৰ লগত নিজক দেখি আকণমান লাজো পালে।কি চাই জানো সাদৰিয়ে তেওঁক ভাল পাইছিল। ভাল পালেটো পালেই এদিন তেওঁ ব'ল বুলি কওঁতেই কানি-মুনি সন্ধিয়া ঘন কাইটিৰ চাইকেলৰ কেৰিয়াৰত সাদৰি আহি তেওঁৰ ঘৰ পাইছিলহি। ধেততেৰি কথাবোৰ মনত পেলাই থাকোতে পুতেকৰ চকুৱে চকুৱে পৰাত কিবা এটা লাজ লাগি গ'ল।

আজিকালি কাইটিৰ অলপ অসুবিধাও হৈছে কাৰণ আগতে লুঙিৰ খুচনিতে পুৰণা সৰু মোবাইলটো ভৰাই থ'ব পাৰে কিন্তু এই ডাঙৰ মোবাইলটো থ'বলৈ অলপ দিগদাৰ। কিন্তু কাইটিৰ সাদৰিয়ে ইয়াৰ উপায় এটা দিলে।ঘৈণীয়েকে সৰুকৈ কাপোৰৰ বেগ এটা চিলাই দিলে য'ত মোবাইলটো ধুনীয়াকৈ থৈ দিব পাৰে।মানে মোবাইলটো এটা যন্ত্ৰ নহয় কাইটিৰ দেহলাওটোহে। ৰাতি শুবৰ সময়তো মোবাইলটো ক'ত থ'ব সেইটো ডাঙৰ চিন্তা, বিছনাত থ'ব নোৱাৰে হাত লাগি পৰি যাবও পাৰে, ওচৰৰ টেবুলখনতে থৈ দিয়াটো ভাল হ'ব। লাহে লাহে এটা দুটাকৈ 'ইস্মাৰ্ট 'মোবাইলৰ কাম বিলাক শিকিলে।

কিন্তু কাইটিৰ এটা প্ৰশ্নৰ উত্তৰহে পোৱা নাই সুধিবলৈ লাজো কৰে, ইফালে জানিবলৈও ইচ্ছা। নতুনকৈ মোবাইলটো দিওতে পুতেকে কোৱা শুনিছিল ফেচবুক নে কি সেইখন আছে বোলে, কাইটিৰ চাবলৈ মন গ'ল সেইখননো কি। সোধো নোসোধোকৈ পুতেককে লাজ লাজকৈ সুধিলে 'হেৰি নহয় ফেচবুক বুলি যে কয় আমাৰ নিচিনা মানুহে কৰিব পাৰি নেকি নে পইচা পাতি লাগে কিবা।' কথা শুনি পুতেকে গম পালে সকলোৰে মুখত শুনি শুনি চাগে দেউতাকৰো মন গৈছে। নেটপেক এটা ভৰাই মোবাইলত দেউতাকৰ নামত একাণ্ট এটা খুলি দিলে তাৰপিছত শিকাবলৈ লাগিল কেনেকৈ কি কৰে।সপ্তম শ্ৰেণীলৈকে পঢ়া কাইটিৰ ইংৰাজী আখৰকেইটা পঢ়াত অসুুবিধা হোৱা নাই। যেনেকৈ যি পাৰে বুজি লয়। পুতেক ঘৰত থকা দিনকেইটাতে ফেচবুকৰ আদৱ-কায়দাবোৰ শিকি ল'বলৈ চেষ্টা কৰিছে যদিও 'ফেচবুক'খন পঢ়িবলৈ কিছুমান কথাত টান পাইছে।এইখন পঢ়াও সহজ কথা নহয় দেও। 

'অ হেৰৌ পোণা কথা এটা কছোন ফেচবুকক নোসোধাকৈ ক'লৈকো যাব নোৱাৰি নেকি?' সোধো নোসোধোকৈ পুতেকক কাইটিয়ে সুধিলে।

'কিয় দেউতা?'

'নহয় অ' চবেই দেখোন ক'ত যায় কি কৰে ফেচবুকত দিয়ে। পুৱাতে নগেনৰ পুতেকক পাতি চাইকেলখন লৈ ওলাই যোৱা দেখিলো। কিন্তু সি দেখোন এতিয়া উৰাজাহাজত উঠিহে কৰবালৈ গৈছে। আৰু দেখোন তইয়ে এতিয়া মাৰে দিয়া ৰঙাচাহকণ গুৰ অকণমানৰ লগত লৈ খাই আছ, ফেচবুকত পঢ়িবলৈ দিছ 'ড্ৰিংকিং কফী'। হেৰ' মাৰে কফীনো কি আজিলৈকে দেখি পাইছে জানো তোক খুৱাবলৈ।' বাপেকৰ কথাত পুতেকৰ হাতত থকা ৰঙাচাহৰ গিলাচটো কথমপি হাতৰপৰা নপৰাকৈ থাকিল। পুতেকে কিবা কোৱাৰ আগতেই ঘন কাইটিয়ে মোবাইলটো পুতেকলৈ আগবঢ়াই দি ক'লে

'চাচোন এইজনী আমাৰ গজেনৰ জীয়েক ললিতা নহয়নে? তাইৰ দেখোন নামটো কিবা 'এঞ্জেল প্ৰিয়া লাইলা' বুলিহে লিখা আছে। ফেচবুকত নাম লিখালে নিজৰ নামো সলনি কৰিব লাগে নেকি অ পোণা।'

দেউতাকৰ কথা শুনি কাইটিৰ পুতেকৰ নিজৰ মূৰটোকে ঘৰৰ পকী ৱালখনতে মাৰি দিবলৈ মন গ'ল। দেউতাকক কেনেকৈ বুজাব ফেচবুক যে এনেকৈয়ে কৰে।

'দেউতা তুমি অলপ সময় ৰোৱা, মই অলপ ওলাই যাঁও আহি তোমাক চব বুজাই আছোঁ।' বুলি পুতেক ওলাই গ'ল।

ঘন কাইটিয়ে আজি ফেচবুক বুজিহে এৰিব বুলি পুতেক বহুত সময়ৰ কাৰণে ঘূৰি নহালৈকে নঙলা মুখতে পায়চাৰি কৰি থাকিল। তেনেতে পুৱাতে পাটি চাইকেল লৈ ওলাই যোৱা নগেনৰ পুতেক উভতি আহিছে। তাক দেখি কাইটিয়ে মাত লগালে 'ক'ত গৈছিলি অ' পুৱাই পুৱাই।' 

'এহ কি ক'বনো বৰদেউতা কালি ৰাতিৰেপৰা দেউতাৰ বাহিৰলৈ অহা-যোৱা। সেয়ে হৰিমতী বুঢ়ীৰপৰা পানী অকণ জৰাই আনিলো।' বুলি কৈ সি ন'ৰলেই ধাই ধাই চাইকেল মাৰিলে।

কাইটিহে বৰ দোমোজাত পৰিল। সি দেখোন উৰাজাহাজতহে কৰবালৈ যোৱা দেখুৱাইছিল। বৰ পয়মাল অ কথাবোৰ বুজাত।

লগতে লাইক বুলি বুঢ়া আঙুলি দেখোৱা, ৰঙা পানখন, ৰঙা হৈ থকাা টকলা মূৰ, গোটেই মুখখন মেলি থকা হালধীয়া মুূৰটো, সেইবোৰটো আছেই। ছেহ, নোৱাৰি আৰু এইখনৰ লগত বুলি ঘৰলৈ উভতি অহা পুতেকক নঙলামুখতেই পাাাইই কাইটিয়ে বোলে 'বোপাই অ' সেইখন জপাই থৈ দে মই দেখোন ইয়াৰ সাঁথৰবোৰ ভাঙিবই পৰা নাই। যি সপ্তম শ্ৰেণীলৈকে যি পঢ়িলো সেয়াই হ'ব এতিয়া বেলেগকৈ ফেচবুক নপঢ়ো দে। ফেচবুকৰ সাঁঁথৰ ভঙা সহজ কথা নহয়।'

Tuesday 23 August 2016

এয়েইটো জীৱন (This is Life)!


বাহিৰত চিপচিপকৈ বৰষুণ দিবলৈ ধৰিছে লগত অলপ বতাহো বলি আছে সেয়ে মাজে মাজে বতাহৰ কোবত খুলি থোৱা খিড়িকীখনে বৰষুণৰ চিটিকণি আহি এনিশা বহি থকা কোঠাটোতো পৰিছে। আগতে হোৱা হ'লে এনেকুৱা বৰষুণত তিতিবলৈ দৌৰ মাৰিলেহেঁতেন ছয়বছৰীয়া সন্তান ধ্যানকো লগত লৈ লয়। এটা সন্তানৰ মাক হৈও কিছুমান সৰু সৰু ভাল লগা স্বভাৱ তাই এতিয়াও এৰিব পৰা নাই, সেই আগৰ দৰে চটফটি এনিয়ে হৈ আছে। এনেকে বৰষুণত তিতি থকা দেখিলে জীতৰ বিৰাত খং উঠে, মাকজনী হৈ পুতেকক মানা কৰা সলনি উৎসাহহে দিছে। এইবিলাক কথাৰ কাৰণে তাই অকল জীতৰ পৰাই নহয় মাক-দেউতাক, শাহু-শহুৰ সকলোৰে পৰা গালি খায়। কিন্তু সলনি ন'হল এনিশা, এনেকুৱা সৰু ল'ৰা ছোৱালীৰ নিচিনা স্বভাৱৰ কাৰণে পুতেক ধ্যানেও সুবিধা নোলোৱা নহয়।
'মা, কি তুমি সৰু ছোৱালীৰ নিচিনা কৰি আছা বৰষুণ পৰি আছে গাত আৰু খিড়িকীখন মাৰি দিয়া নাই' ধ্যানৰ মাততহে এনিশাৰ ধ্যান ভাঙিল। লৰালৰিকৈ বতাহে খেলিমেলি কৰি থৈ যোৱা চুলিখিনি ঠিক কৰি খিড়িকীখন মাৰিবলৈ উঠি গ'ল।
'ব'লা মা আইতাই গাখীৰ গৰমাইছে আমাৰ দুয়োলৈকে, তুমি বোলে আজি একো খোৱা নাই এনেকুৱা কিয় কৰিছা...' আৰু কিবা কিবি কৈ কৈ মাকক ধ্যানে হাতত ধৰি লৈ গ'ল। এই তিনিমাহতে যেন ল'ৰাটো তাই ভবাতকৈ বহুত ডাঙৰ হৈ গ'ল। তাই যেন ধ্যানৰ মাক নহয় ভনীয়েকহে তাৰ কথাকেইটা তাইৰ তেনেকুৱাই লাগিল। সঁচাকৈয়ে তাক ভনীয়েক ন'হলে ভায়েক এটা লাগে যিটো কথা এনিশাই বুজি পাবলৈ অলপ সময় লৈছিল। তাইৰ মতে এটা সন্তানেই যথেষ্ট আজিকালিৰ দিনত, কিন্তু জীতে কথাটো কোনোপধ্যেই মানি লোৱা নাছিল। ধ্যানক এটা লগৰ দৰকাৰ, যাৰ জৰিয়তে মৰম কি, দায়িত্ব কি সি বুজি পাব ভালকৈ। শেষত তাই মান্তি হৈছিল দ্বিতীয় সন্তানটিৰ কথা ভাবিবলৈ।
'আৰে মা তুমি দেখোন গাখীৰখিনি খোৱাই নাই এতিয়াও। খোৱা খোৱা দিতামণিয়ে কৈছিল নহয় এতিয়া তুমি ভালকৈ খোৱা বোৱা কৰিব লাগিব।' ছয়বছৰীয়া সন্তান ধ্যানক কি বুলি ক'ব তাইৰ যে একো কৰিবৰ মন যোৱা নাই।
তিনিমাহৰ আগতে যিজাক ধুমুহা পাৰ হৈ গ'ল সেইজাকে এনিশাই সযতনে গঢ় দিয়া জুপুৰীটো একেবাৰে ভাঙি থৈ গ'ল। পেটত তাইৰ হ'বলগীয়া ছয়মহীয়া সন্তান যিয়ে পৃথিৱীলৈ অহাৰ আগতেই দেউতাকৰ মৰম হেৰুৱালে। বুকুখন ধৰফৰাই উঠিল তাইৰ, কি কৰো কি নকৰো কৈ উঠি যাবলৈ ধৰোতেই হাতৰপৰা পৰি গাখীৰৰ গিলাচটো ভাঙিল। গাখীৰখিনি খাই পঢ়িবলৈ উঠি যোৱা ধ্যান একেকোবে মাকৰ ওচৰ পালেহি 'মা কি কৰিছা তুমি, এনেকুৱা সময়ত তুমি সাৱধানে থাকিব লাগে। দিতামণিয়ে কৈছিল নহয় মোক তোমাৰ গাত লাগি থাকোতে এতিয়া বোলে তোমাক একেবাৰে ভালকৈ ৰাখিব লাগিব য'ত ত'ত দুখ পালে বেয়া।' ধ্যানৰ কথা শুনি এনিশাৰ এনেকুৱা লাগিছে জীতে কেনেবাকৈ গম পাইছিল নেকি তাৰ কমি অহা আয়ুসৰ কথা, পুতেকক ইমান ডাঙৰ কৰি থৈ গ'ল কথাই বতৰাই। তাইৰ সুধিবৰ মন গ'ল দিতামণিয়ে তাক আৰু কি কি শিকাই থৈ গ'ল। সেইদিনা এক্সিডেণ্টত পতিত হোৱা জীতৰ গাড়ীখনত সিহঁত তিনিওটা থকা হ'লেই ভাল আছিল এনিশাই কেতিয়াবা ভাৱে। আহিবলগীয়াটোৰ সৈতে সিহঁত চাৰিটা হ'লহেঁতেন এখন সুখৰ সংসাৰ কিন্তু খন্তেকতে সকলো শেষ। দিশহাৰা এনিশাই ভাঙি যোৱা জুপুৰীটো আকৌ বান্ধিব কেনেকৈ? ধ্যান আৰু ফুলিবলগীয়া ফুলপাহক মৰহি যাবলৈ দিব নোৱাৰে কিন্তু জীতৰ অবিহনে তাই কৰিব কি? এইবোৰ কথাই এনিশাজনীক একেবাৰে দহি নিছে। ধ্যানৰ লগত এইকেইমাহ তাই অলপো বহিব পৰা নাই সিও আমনি কৰা নাই মাকক আইতাক ককাকৰ লগতে আছে।
আজি বহুত দিনৰ মূৰত ধ্যানৰ ওচৰত বহিবলৈ আহি দেখিলে আইতাকৰ লগত লুডুখন লৈ খেলি আছে লগতে আইতাকক বুজাই আছে ' জানা আইতা মা দিতামণিয়ে কৈছিল মই যে এতিয়া দাদা হ'ম সেয়ে চব কাম মইয়ে কৰিব লাগিব মাক দিগদাৰ কৰিলে কষ্ট পাব আৰু এতিয়াটো দিতামণিও নাই মাক মইয়ে চাব লাগিব।' কথাবিলাক শুনি এনিশাৰ বিশ্বাসেই হোৱা নাই তাইৰ কণমানিটো যে এই তিনিমাহত ইমান ডাঙৰ হ'ল। তাই ধৈৰ্য ধৰিব লাগিব দুখৰ চোলাটো সোলোকাই ভাঙি থানবান হোৱা জুপুৰীটো নতুনকৈ গঢ় দিব লাগিব নিজৰ কাৰণে ন'হলেও ধ্যান আৰু আহিবলগীয়া সন্তানৰ বাবে,এয়েইটো জীৱন। বৰষুণজাক দিয়েই আছে এতিয়াও, তাই ধ্যানক লৈ ওলাই গ'ল বৰষুণৰ পানীত দুখবোৰ ধুই পেলাবলৈ।